Günün kaosu içerisinde akşam olsa da şunu yapıp kafamı dağıtsam dediği zamanlar oluyor insanın.
Herkesin vardır.
Kimi için akşam yemeğinden sonraki demli bir çay.
Kimi için türk kahvesi yanına bir lokum.
Kimi için bir film açıp izlemek.
Kimi için de kitabını alıp köşeye çekilmek.
Çocuğu için çocuğu ile geçireceği saat olabilir. Minik kolların boynuna dolanması, ya da bıdı bıdı kurulan cümleleri dinlemek.
Kimi eve gitmeden uğrayacağı restorandaki güzel yemeği düşünür.
Kimi bir bardak viski ve sigarasını…
Ne derler.. Bazı şeyleri olduğu gibi kabul ederiz. Hep olacak, olabilecekmiş gibi.
Olduğu zaman çok da önem vermeyiz. Olurken bazen zamanda ufak bir an gibi gelir. Uzun ömür içerisinde tek bir an belki.
Ama olmadığı zaman ah ne de çok özleriz.
Bazen koltukta ayağını uzatmak bile. Ne kıymetli gelir.
Günün basit boyut kapıları. Belki bizi en kaotik günlerde bile alıp, daha sakin daha kolay bir günün akşamına ışınlar o anda. Tanıdık, rutin bir an’a. En azından rahatlarız değil mi?
© Site içerisinde yazıların tüm hakkı saklıdır.